Masyado ng marming masalimuot n pangyayari ang dumating s aking buhay....

Sabay sa paglimot ng aking nakaraan.. ang paglilipat ng aking bahay...

Umaasang magiging maaliwalas  muli ang lahat..

Samahan nyo po ko sa aking paglalakbay...sa panibagong yugto ng aking buhay.

eto n po ang aking bagong tirahan...

www.leisantos727.multiply.com

tagal ko ng inasam ito... a piece of chocolate baga…. Sabihin n nating Patchi… tagal ko ng gustong tumikim nun.

They offered me this piece of chocolate na hindi ko nman hiningi…

And they asked, kung gusto ko nga…

Sino b ko para tumanggi... matagal ko ng gusto un..

Eto na... kakagatin ko n lng... sabay bawi… eto n pala ang may-ari..

Aaargghhh! Di ba!!! 

Kaya cge inyo n lng…

Isang linggo n kong ganito…

Halo-halo na... sabay sabay...

Kelan b matatapos ito???

Nakakapgod ng umiyak...

Pagod n pagod n ko....

one month na...

Miss na kita… balik k n dito….

We were watching movie last night (kung ako na lang sana  by aga and Sharon), nung duamting ung bisita ni Jing na si Mohd… di sya makarelate sa kwentuhan nmin and everytime na magssalita ako ng tagalog, nirerequest nya talaga na magenglish ako… so ito na nga usapan min.

Tiningnan nya muna ung frendster nya.

Mohd: do I look good ( sabay sya rin ang sumagot ng tanong nya, sabi nya OO dw)

Ako: I don’t think so…

Mohd: I;m not asking you..

Ako: even if you’re not asking me, it’s my prerogative to answer the question… hehehe..

Prerogative means choice (khit mdalas ko ng naririnig ang salitang ito, at nagagamit, iba pa rin pag si gina ang nagbigkas… whoooshhh! Kala mo ang bigat… hehehe)

Balik tayo sa kwento..

Todo request uli si mohd na ikwento ung story sa knya.

Ako: mohd, do you want to know that story.. ok ill translate it for you…

Mohd: OK

Sharon: (habang nagbubukas ng pinto si aga)…. Gago ka talaga enteng! Gago!

(Translation: you’re stupid enteng! Stupid! hehe)

Aga: bakit? Ano na naman ang ginawa ko?

(Translation: why? What did I do? to make you change your mind completely… hehe may dagdag.,.. buti hindi nakakahalata si mohd na ginagago ko sya… bad tlaga)

Sharon : She’s only seventeen years old.. menor de edad… alam mo ba ang meaning ng statutory rape… at isa pa… pinsan ni Christian un… di k na nahiya.

(Translation: She’s only 17 yrs old… minor age… do you know the meaning of statutory rape… and one more thing, shes’ the cousin of Christian. Aren’t you ashamed of yourself… hahaha)

Next scene…

Mga nephew ni Sharon: Tita, may regalo kmi sayo…tingnan mo tita ung locket, anjan ang mga pictures nmin… Antique yan tita

(Translation: Tita, we have a gift for you… look inside the locket…see our picturesss… heheh…. That’s antique)

Mohd: whats’s antique means?

Ako: Antique means BIG ANT!  

--------------------

My first day sa work

Medyo excited ako when I woke up yesterday morning… kc naman, bagong work.. bagong atmosphere… bagong mga tao makikilala ko…

Pero umaga pa lng, nabadtrip agad ako. Bwisit kcing C2 bus iyon, hindi nagpasakay. Para n nmang lovelife.. tgal mong hinintay, tapos dededmahin k lng… Kinalabasan, nagtaxi ako.. aga kong dumating sa ofis 7:40am.  Ang alam ko kc 8am ang start nmin(830pala). Pagdating ko wla png tao. 820am p nagdatingan ang mga tao… syempre 1^st day, medyo mangangapa p ko sa work… Ang galing, gaya ng dati kong work sa BB, on my own n nman ang drama ko. Wlang nagguide sa kin how to use the phone, how to transfer. Dami p namng tumatawag. Buti n lng may mga extension nos na nakapaste sa monitor ko. Mega explore ang drama ko… on my own nga eh…

Tapos, binigyan n ko ng bagong email id… wala png 5 minutes, may hinhanap n ung pilipina nmin sa HO. Kelangan dw nya ng scanned copy ng ganito…ng ganyan… cge.. magmarunong… wala naman akong ginagawa. Tinawagan ko n  lng ung tao na nagki-keep ng mga important documents… at kinuha ko sa desk nya… at inexplore ko n nman ang scanner…. Kahit nakabrowser pa sya… send ko agad sa HO cc sa aming customer service manager just for her info lng nman at least ma guide nya ko kung tma ginagawa ko…ayun after some time, I received an email from her, very good work dw… on 1^st day, independent n dw ako…keep it up…

Pero promise, nakakapagod sumagot ng telephone ha…

Paguwi, 610pm n ko nakalabas… ayun at ang dami ng tao n nagaabang ng C2. narinig ko s mga kabayan na 545 plng nagaabang n cla, wala png bus. 645pm dumating ang bus, Pinoy ang driver. Pero bwisit, kc pinaandar nya ung bus, eh ang daming tao nagsisiksikan.. grabe, magkaka stampede p ata… feeling ko mamamatay n ko…tapos ayaw p nyang magpasakay. Mantakin mong malanghap mo ung mga pinagsama samang apoy ng mga janno gibbs… grabe. Pamatay talaga… bad ako..

Naksakay ako 7pm.. dumating ako sa haus 715… o di ba ang bilis ng byahe… ang bus… kainis… one hour in the making ang drama…bwisit talaga.

Second day…

Wala p rin akong msyadong work.. wla p kc kong visa.. di rin nman ako pwedeng magtrabaho dahil mostly ng trbaho dw, eh puro dafza work.. meaning, mga visa, kelangan kong magact as PRO.. problema nga, wala p kong visa, kaya di p ko pwedng isssuehan ng PRO card.

So tunganga n nman ang drama ko…. Kaya eto nakabuo ako ng blog.. as in sobrang bored ako.

Namiss ko tuloy ung dati kong work sa BB, na pagpasok p lng ng umaga, ngarag n agad ang beauty ko. NI wala akong time para magsuklay, magkape, at magcr man lng. S sobrang ngarag. Pati lunchtime, tinatrbaho ko pa. S sobrang busy, hindi ko nmamalayan, uwian n pala.

Daming pagbabago sa BB mula ng umalis ako. Meron n silang transpo… bwsit di ba? Dati naglalakad lng kmi pauwi at 6pm n ko nakakalbas instead n 530 sa dami ng work. eh ngaun, komo may transpo na, ke may pending n work o wala, 530 pack up n lahat… At ang nakakainis, ung position ko as secretary cum logistic assistant cum sales coordinator chuva… tatlong babae ang hinire ng amo ko kapalit ko. Imagine 3 tao, sana, binigay n lng sa kin ung sweldo nung 3 iyon o kaya kahit 2000 idinagdag n sa kin… sabagay di nman ako nag-ask sa knila ng increase nung pinigilan nila kong umalis. Nagkukuripot ang amo ko lalo n sa pinoy… puro kalahi lng nila ang pinapaboran nya. Kaya ok n rin na umalis ako sa knila.

Tomorrow, third day… di ko p rin alam kung ano tatrabahuhin ko…. As in walang maayos n handover na nagaganap….basta spontaneous n lng.. kung ano dumating n trabaho… un ang gagawin…

If I could
I'd protect you from the sadness in your eyes
Give you courage in a world of compromise
Yes, I would

If I could
I would teach you all the things I've never learned
And I'd help you cross the bridges that I've burned
Yes, I would

If I could
I would try to shield your innocence from time
But the part of life I gave you isn't mine
I'll watch you grow, so I can let you go

If I could
I would help you make it through the hungry years
But I know that I can never cry your tears, babe
But I would If I could

If I could
In a time and place where you don't wanna be
You don't have to walk along this road with me
My yesterday won't have to be your way

If I knew
I'd try to change the world I brought you to
Now there isn't much more that I can do
But I would If I could

If I could
I would try to shield your innocence from time
But the part of life I gave you isn't mine
I'll watch you grow, so I can let you go

If I could
I'd help you make it through the hungry years
But I know that I can never cry your tears
But I would If I could

 ... I'll be a mom someday.

…. And when that time comes,

…. I'll be the best mom that I can be…

Being a mom is the toughest job in the world.  Kc being a mom, hindi lng nman utak ang kanilang pinagagana kundi kasama pati puso at kaluluwa.

Nakakapagod din ang maging isang ina…

Kelangan nilang pagdaanan ang lahat ng hirap at sakit from the time of conception…  habang dala dala nila tayo sa kanilang sinapupunan sa loob ng siyam na buwan.

At sa oras na niluwal nila tayo sa mundo… kalahati ng paa nila ang nasa hukay…

Hbang tayo ayý lumalaki, sa bawat sugat na tinatamo natin, doble-dobleng sakit ang kanilang nararamdaman.. Kung pwde lng nilang akuin ang lahat… lahat ng sakit…

Sabi nga ni ate Vi, kung pwde lng n wag na nila tayong isilang, para hindi n natin maranasan ang lahat ng sakit at hirap sa mundo. Pero andito na tayo…kahit mahirap… kelangan nilang gampanan ang tungkulin nila sa 'tin bilang ina… dahil anak nila tayo. At tungkulin ng isang ina ang alagaan at ibigay ang magandang buhay para sa knilang mga anak.

Ano nga ba tayo kung hindi tayo lumaki sa pagkandili ng ating mga ina?

Utang natin sa knila kung ano tayo ngaun at kung anong meron tayo ngaun…

Salamat inay!!!

Salamat sa mga pangaral… sa pagaalaga…

Kampai para sa lahat ng mga nanay!!!

Happy Mothers Day!!!

I'm on the verge of losing my senses now…

Don't know what to do…don't know how to start…

Finally… I made the biggest decision… wala ng bawian… di ko lng alam kelan nga ba effectivity nito…

Wala n kong career … yoko na… fed up n ko… resign kung resign…

OK lng sana ung pressures, ung work load… napagtiisan ko nman for 2 years. Kahit alilain n ko. Ang masakit kc sa kabila ng lahat ng pinuhunan ko… pawis, dugo at pagod… naks! Pakiramdam mo di ka nageexist sa company, un ang masakit…

Someone told me, sa buhay n ito… talo ang mahina…

Ganon talaga, trabaho lang dapat walang personalan.

Wag paapekto sa kung anong nangyayari sa ofis… kung ano problema, dpat iniiwan lng sa opisina.. at higit sa lahat… binabaril sa Luneta ang bayani…

Eto na… naihakbang ko na mga paa ko…

Ang resignation letter ko… ayun ayaw pa ring aprubahan…

Sabi ng aking madame… mahirap humanap ng kapalit in a month's time.

Gamay ko n dw work sa Import-export… sorry dw, hindi nya pipirmahan ang papers ko…

Tapos nalalapit n dw ang kanyang finals dahil last semester n nya… Ask nya ko kung pwede hanggang june 30 after she finishes her exam, papayagan n dw nya ko kung gusto ko n tlagang umalis… otherwise, kung magstay ako… move n nya ko sa knyang department… sa logistics nga…

Sana noon p nila ginawa… ng hindi ako nagmumukhang kawawa sa dami ng trbaho… buti p ang mga laborer may oras ng pahinga… may oras ng pagkakape… aba ako, kelan…

Sabi ng aking madame… i-weigh ko dw ang mga bagay bagay bago dw ako magdesisyon… gumawa dw ako ng positive at negative points sa king desisyon.

Tingnan nga natin baka sakaling matauhan ako…

Bhatia Brothers IN                                

1. may pera ako                                   

2. may career ako…                          

3.  Sobrang pressures.                           

4.  Sobra ang work load                      

 5.  kelangan tiisin ang mga bwisit na boss…                                     

6. LAging OTy

7. Kainis maghintay ng bus tuwing umaga pagpasok sa offis.... laging late... 

Bhatia Brothers OUT

1. Wala kong pera (pero may magsusupport nman sa kin hehe, I can manage)

2.  Wla akong work (pero I can manage p rin, pwede nman akong mghanap uli)

3. Of course, walang pressure…

4.  Relax ang isip ko

5. Napaka-peaceful ng buhay ko

6. Makakahanap n ko ng work n 2days off

7. DI na ko mglalakad from ofis araw araw

8. Mkakapgpahinga ako...pansamantla habang hanap ng work.

9. Magiging masaya na ko... ligtas na sa paninigaw ng boss ko

10. Masaya ako..

11. At higit sa lahat...masaya ako...

Ano p nga ba... isipin ko pa ung iba...

Pero ngaung nailahad ko na ang mga positive at negative points, san nga ba ko?

Kung pera-pera lng ang labanan, why not? Bakit kelangan ko pang umalis… kaso hindi lng nman pera ang makakapgpasaya sa tao di ba? Kaya knila na lng ang pera.

Bigyan lng nila ko ng katahimikan…

Bad ba ko? Am i asking too much? Katahimikan lng naman hinihiling ko...

tama na ung masasakit n salitang naririnig ko sa knila...

Hindi lng nman sila ang company n makakagbigay sa kin ng trbaho...

ALam ko nman, di NIYA ko papabayaan...

Sabi nga ng aking kaopisinang janno gibbs... dahil nga sa mga hindi magandang nangyayari sa ofis... bad things happen dw kasi something good will come...

And I'm good dw... kaya something good will happen to me....

Looking forward to my new job.... alam ko malapit n un....